Marcella is moeder van een groot gezin. Op De Entree zitten nog haar kinderen Quintino in groep 8 en Vince in groep 3 (’24 – ’25)
“De escaperoom die we met de OR hadden gemaakt voor de leerkrachten was echt gaaf”

Marcella maakte in 2017 kennis met de toenmalige Amaliaschool toen haar kinderen Amy en Britt instroomden in groep 5. Quintino startte bij de kleuters. Marcella was meteen actief als ouder en sloot aan bij de ouderkamer. Om de betrokkenheid van de ouders te vergroten werd Marcella gastvrouw en coördinator van de ouderkamer. “Het was leuk om samen met een teamlid en de directie activiteiten te bedenken en te organiseren”, vertelt Marcella.

“Die kan nog wel meer aan”, werd er gedacht door een aantal ouders en zo werd Marcella gevraagd voor de ouderraad. Marcella houdt van aanpakken en is creatief. Zo is zij ieder jaar medeverantwoordelijk om samen met de rommelpiet het kantoor van meester Jerremey onder handen te nemen. Ook staat de meester- en juffendag op de Amaliaschool nog op haar netvlies. De groepen werden overgenomen door ouders en de leerkrachten werden opgesloten in een kantoor. “Dat was echt een feestje voor iedereen”, zegt ze terwijl ze lacht. Ook de openingen van de kinderboekenweek weet ze nog goed. Aan boord van de Amalia Airlines en de hele gang werd omgetoverd tot ruimteschip.

Op haar vorige school was Marcella overblijfcoördinator en die taak kwam vrij op De Entree. Met veel enthousiasme nam Marcella deze taak over. Momenteel werkt Marcella zelf full-time op een andere Unicoz school. Hierdoor is ze wat meer op de achtergrond, maar ze is nog steeds erg actief. “Cadeautjes bestellen, planningen maken, meedenken voor activiteiten; het kan allemaal ook vanuit huis hoor”, zegt ze lachend.

Als wordt gevraagd waarom ze dit doet zegt Marcella; “Omdat de kinderen het leuk vinden en ook omdat ik dan soms zelf zie hoe mijn kinderen erop reageren.”

Naast De Entree is ze ook vrijwilliger bij de zwemles en vroeger bij de judo. “Ik vind het belangrijk dit door te geven aan mijn kinderen”, vult ze aan. Over een paar jaar komt haar eerste kleinkind op De Entree.

Ze eindigt met de woorden: “Zolang het nodig is ben ik er voor school en voor de kinderen” .

“Hé, dat is de smaakjuf!”
Eline is moeder van Mia uit groep 5 en is ‘bonusmoeder’ van Noah (17 jaar) (’24 – ’25)

Eline is alweer heel wat jaar betrokken als ouder op De Entree. Eerst als hulpouder en klassenouder en sinds een aantal jaar geeft ze vrijwillig smaaklessen in alle groepen.

Na een positief kennismakingsgesprek, destijds nog op onze vorige locatie, maakten de ouders van Mia meteen de overstap en startte Mia op ons Speeltaalhuis. “Vooral de ruimte voor de talenten van de kinderen sprak ons erg aan”, geeft Eline aan. Vanaf de start was Eline al betrokken als hulpouder. Zo ging ze mee naar de kinderboerderij en hielp ze bij fietslessen. Toen Mia in groep 2 kwam werd ze gevraagd als klassenouder. “Ik heb toen wel even nagevraagd wat een klassenouder allemaal moet doen”, geeft Eline eerlijk toe. “Maar ik vind het gewoon fijn om iets bij te kunnen dragen.”

Eline heeft jarenlang gewerkt in de kinderopvang en BSO, maar kan om medische redenen niet meer werken. Eline vult aan; “ik wil graag helpen en betekenisvol bezig zijn.” Om die reden ging ze het gesprek aan met Jerremey om zo samen te bekijken waar er mogelijkheden waren. Er was in die periode net een subsidie toegekend vanuit de gezonde school om de smaaklessen te introduceren. En zo ging Eline aan de slag.

In het begin vond ze het best een beetje spannend, zeker in de wat hogere groepen. Ze sprong in het diepe en bekeek het lesaanbod. “Het leuke was wel dat ik zelf mocht bepalen welke lessen ik ging geven, en dat lukt best aardig”, zegt ze een beetje trots. Soms geeft ze de lessen samen met de groepsleerkracht en soms helemaal zelf. Het enthousiasme van de kinderen geeft haar altijd weer nieuwe energie.
De mooiste herinnering heeft ze aan de les ‘wat de boer niet kent’. Deze les gaf ze in de bovenbouw. Alle kinderen namen gerechten mee vanuit verschillende culturen en zo ontstond er een lopend buffet. “De kinderen konden dan zo trots vertellen over hun eigen gerecht”, zegt Eline.

Het vrijwilligerswerk zit wel een beetje in haar bloed. Zo gaf Eline hiervoor country dansles aan ouderen, maakte ze tekeningen voor een kinderboek en hielp ze bij een dagbesteding. Ze zegt dan; “Andere mensen zijn soms afhankelijk van jou, het is fijn als je er dan toe doet.”

Ieder jaar vraagt ze aan Mia of zij het ook nog leuk vindt dat mama af en toe in de klas een les geeft, maar tot nu toe vindt Mia het erg leuk. En als we dan samen door de stad lopen en een kind van school roept: “Hé, dat is de smaakjuf!” dan is Eline zelf ook wel een beetje trots.

Barbra is moeder van Micha uit groep 8 en Aaron uit klas 3 op het ONC Parkdreef (’24 – ’25)
“De school is altijd zo mooi versierd met kerst, het heeft bijna iets magisch”

Barbra is al heel lang en actief betrokken op De Entree en voorheen de Prinses Amaliaschool. Aaron, nu 15 jaar, zat in groep 2 toen ze gevraagd werd voor de ouderraad. “Ik ging mee op schoolreisje en er was meteen een leuke klik met de ouderraad destijds”, zegt Barbra. Ondertussen is ze al ruim 10 jaar lid en de laatste jaren vervult zij de rol als voorzitter. Barbra geeft aan dat ze het leuk vindt om mee te gaan met uitstapjes. Ze vult lachend aan; “Zo kom je zelf ook nog eens ergens.” Ze vindt het daarnaast fijn om te zien hoe een dag verloopt op school en ook haar kinderen vonden het altijd fijn als ze als hulpouder betrokken was. 

Momenteel zit Micha in het laatste jaar en hierna neemt Barbra samen met haar gezin dus afscheid van De Entree. “Ik kan terugkijken op zoveel mooie momenten”, zegt ze een beetje trots. Barbra benoemt als eerste het zomerfeest op het Schansbos, ons toenmalige noodgebouw. Er waren toen hele leuke kraampjes, een silent disco buiten en een grote zeephelling.  

Verder is Barbra blij dat er zoveel aandacht wordt besteed aan alle christelijke dagen. Vooral het kerstfeest vindt Barbra prachtig. “De school is altijd zo mooi versierd met kerst, het heeft bijna iets magisch”, vult ze aan.  Ook de sinterklaasfeesten mogen in dit rijtje niet ontbreken van Barbra. Daar wordt altijd alles uit de kast gehaald.  

Naast lid van de ouderraad is Barbra ook actief als hulpouder. Luizenpluizen, fruit snijden of mee als fietsouder. Barbra probeert te helpen waar ze kan. “Vele handen maken licht werk”, geeft Barbra aan. 
Als wordt gevraagd of ze na dit schooljaar dan niet in een gat valt zegt ze lachend; “Ik kreeg toevallig van de week een brief van het VO, ze zochten ouders voor in de ouderraad. Daar ga ik eens rustig over nadenken!” 

Barbra, alvast via deze weg: Hartelijk bedankt voor alle hulp de afgelopen jaren! 

“Door betrokken te zijn, ervaar ik de schooltijd een stuk leuker”

Channa is moeder van Mette uit groep 6 en Boris in de 3de klas op het ONC Parkdreef (’24 – ’25)

Vandaag zetten we Channa even in de spotlight. Vanaf haar jeugd doet zij al vrijwilligerswerk. “Het is bij ons met de paplepel ingegoten eigenlijk”, zegt ze lachend. Haar ouders waren altijd betrokken bij school en op verenigingen en dat voorbeeld volgende zij. Channa geeft nog steeds zwemles en traint zwemleerkrachten op de vereniging waar ze zelf ooit is begonnen met zwemmen. Daarnaast is zij vrijwilliger bij de reddingsbrigade, waardoor ze iedere zomer zo’n 80 uur op het strand zit om o.a. kinderen die hun ouders kwijt zijn weer met elkaar te herenigen. Ze voegt daaraantoe; “Het is vrijwillig, maar zeker niet vrijblijvend.” 

Al vanaf dat Boris naar school ging is Channa altijd betrokken geweest. Ze vond het fijn om te helpen, maar ook om op die manier een beeld te krijgen hoe zo’n dag verliep. Hulp bij korte activiteiten, zoals tijdens de fietslessen, passen het beste in haar schema.

Toen Channa een paar jaar geleden een bericht las over de ‘rijke schooldag’ op De Entree sprak ze meester Jerremey aan en zei; “Als je ooit gaat starten met een schoolontbijt, dan wil ik dat wel regelen.” En van die hulp werd gebruik gemaakt. Momenteel verzorgt zij de planning, valt in wanneer dat nodig is, bestelt alle boodschappen en verzorgt ze ook de lunchpakketjes voor de educatieve uitjes.  

Het vrijwilligerswerk wordt ook door Channa zelf weer doorgegeven. Want naast dat de vader van Mette 1 keer per week helpt bij de boterhammenbar, is ook haar zoon Boris 2 keer per week aanwezig. “En hij is nu ook vrijwilliger op de zwemvereniging”, zegt ze trots.  

Als slot geeft Channa aan; “Door betrokken te zijn, ervaar ik de schooltijd een stuk leuker. Dus ik doe het voor de kinderen, maar ook voor mezelf.” 

Wilt u ook een keertje helpen bij de boterhammenbar? We hebben voor alle dagen wel iemand nodig.